456 455 277
Pierwszy etap programu „Talent bez barier” przyniósł nie tylko dane dotyczące kompetencji uczestników, ale także szereg obserwacji dotyczących ich sytuacji zawodowej, planów rozwojowych i wyzwań, z jakimi mierzą się na rynku pracy.
W ciągu miesiąca do projektu zgłosiły się 54 osoby. Badanie kompetencji ukończyło 50 uczestników, a dla 42 przygotowano indywidualne raporty rozwojowe omawiane podczas spotkań z trenerem pracy lub coachem.
Choć sam proces diagnozy dostarczył wielu informacji, najciekawsze wnioski pojawiły się podczas indywidualnych rozmów.
Kompetencje są, ale nie zawsze są dostrzegane
Jedną z najczęściej powtarzających się obserwacji było niedocenianie przez uczestników własnych kompetencji.
W wielu przypadkach wyniki badania nie tyle odkrywały nieznane wcześniej umiejętności, ile pomagały nazwać i uporządkować doświadczenia, które przez lata były traktowane jako coś oczywistego. Dotyczyło to zarówno kompetencji miękkich, takich jak odpowiedzialność, współpraca czy organizacja pracy, jak i konkretnych umiejętności zdobytych w pracy zawodowej.
Jak zauważyła jedna z trenerek prowadzących konsultacje:
„Uczestnicy byli zaskoczeni, słysząc o swoich zasobach i pozytywnych cechach. Często mówili, że nie spodziewali się, że mają aż tyle atutów.”
To ważna obserwacja. W trakcie rozmów wielokrotnie okazywało się, że osoby posiadające wartościowe doświadczenie zawodowe nie potrafią wskazać swoich najmocniejszych stron ani opowiedzieć o nich w kontekście zawodowym.
Rozwój zawodowy jest ważnym tematem
Analiza rozmów pokazała również, że uczestnicy są zainteresowani rozwojem zawodowym i aktywnie szukają możliwości podnoszenia kwalifikacji.
Najczęściej zadawane pytania dotyczyły szkoleń, zdobywania nowych umiejętności, przekwalifikowania oraz dostępnych programów wspierających rozwój zawodowy. Wielu uczestników chciało dowiedzieć się, jakie kompetencje warto rozwijać i które z nich mogą zwiększyć ich szanse na rynku pracy.
Co istotne, znaczna część osób nie skupiała się wyłącznie na znalezieniu zatrudnienia. Rozmowy często dotyczyły długofalowego planowania kariery, możliwości awansu czy przygotowania do nowych ról zawodowych.
Pojawiały się także osoby, które po omówieniu wyników zaczęły rozważać stanowiska bardziej odpowiedzialne niż te, na których pracują obecnie. Dla innych raport był potwierdzeniem, że obrany kierunek rozwoju jest właściwy i warto dalej inwestować w zdobywanie nowych kwalifikacji.
Uczestnicy oczekują konkretów
Ważnym wnioskiem z pierwszego etapu programu jest także to, jak dużą wartość uczestnicy przypisywali praktycznym wskazówkom dotyczącym dalszego działania.
Największym zainteresowaniem cieszyły się te części konsultacji, które odpowiadały na pytania:
-jakie szkolenia warto rozważyć,
-jakie zawody są zgodne z profilem kompetencyjnym,
-które umiejętności warto rozwijać w pierwszej kolejności,
-jak wykorzystać dotychczasowe doświadczenie zawodowe.
Potwierdzają to również opinie uczestników.
„Opis badania jest szczegółowy, przedstawia moje mocne strony i obszary do rozwoju, a także propozycje zawodów i szkoleń, co jest dla mnie ciekawe i może być przydatne w przyszłości.”
Takie głosy pokazują, że uczestnicy oczekują nie tylko diagnozy, lecz także wskazania możliwych kierunków rozwoju i konkretnych rekomendacji dotyczących dalszej aktywności zawodowej.
Indywidualna rozmowa okazała się kluczowa
Choć podstawą projektu było badanie kompetencji, trenerzy zgodnie podkreślają, że największą wartość przynosiły rozmowy prowadzone po otrzymaniu wyników.
Uczestnicy programu stanowili bardzo zróżnicowaną grupę pod względem wieku, doświadczenia zawodowego, wykształcenia i rodzaju niepełnosprawności. Każda osoba miała inne potrzeby, cele oraz wyzwania związane z pracą i rozwojem.
Jak podkreśla Ewa Kramarz:
„Kluczem do sukcesu jest zawsze indywidualne podejście oraz elastyczne dostosowanie komunikacji do rozmówcy i rodzaju jego niepełnosprawności.”
W praktyce oznaczało to konieczność wyjścia poza sam raport i odniesienia wyników do konkretnej sytuacji życiowej uczestnika. Rozmowy często dotyczyły nie tylko kompetencji, ale również planów zawodowych, obaw związanych ze zmianą pracy czy możliwości rozwoju w obecnym miejscu zatrudnienia.
Między kompetencjami a pewnością siebie
Pierwszy etap programu pokazał także zależność między oceną własnych kompetencji a gotowością do podejmowania nowych wyzwań zawodowych.
Prowadzący konsultacje zwracali uwagę, że wielu uczestników posiada odpowiednie predyspozycje i kwalifikacje, jednak nie zawsze wierzy w możliwość ich wykorzystania w praktyce. Właśnie dlatego tak istotne okazywało się omówienie wyników badania i wspólna analiza mocnych stron.
Jedna z uczestniczek podsumowała swoje doświadczenie w następujący sposób:
„Program pomógł mi lepiej poznać samą siebie oraz zidentyfikować swoje mocne strony, a także obszary, nad którymi powinnam jeszcze popracować. Pomógł mi również określić kierunek mojego dalszego rozwoju zawodowego i uświadomił, jakie kompetencje warto rozwijać w przyszłości.”
To pokazuje, że dla wielu osób największą wartością programu było nie tyle poznanie wyniku badania, ile możliwość spojrzenia na swoje doświadczenia zawodowe z nowej perspektywy.
Wnioski z pierwszego etapu
Pierwszy etap programu „Talent bez barier” pokazał, że osoby z niepełnosprawnościami są zainteresowane rozwojem zawodowym, zdobywaniem nowych kwalifikacji i świadomym planowaniem swojej kariery. Jednocześnie wiele z nich potrzebuje wsparcia w identyfikowaniu własnych kompetencji oraz przełożeniu ich na konkretne decyzje dotyczące pracy i dalszego rozwoju.
Wyniki badań oraz rozmów z uczestnikami wskazują, że sama diagnoza kompetencji jest dopiero początkiem procesu. Kluczowe znaczenie ma możliwość omówienia wyników, skonfrontowania ich z własnymi doświadczeniami i przełożenia ich na realne działania.
To właśnie ten element okazał się jednym z najważniejszych rezultatów pierwszego etapu programu. Nie tylko pokazanie uczestnikom, jakie posiadają kompetencje, ale także pomoc w odpowiedzi na pytanie, jak wykorzystać je w dalszej karierze zawodowej.
